προήκης
προήκης, pointed in front
προήκης, ες, (ἀκή A)
- pointed, ἐρετμά Od. 12.205.
προ·ήκης, ης, ες, qui s’allonge ou se termine en pointe, Od. 12, 205.
Étym. π. ἀκή.
προήκης, ες, vorn zugespitzt, ἐρετμά, Od. 12.205 ; Andere erkl. es προὔχων, vorragend.
προήκης
[προ- 2 + *ἀκή, point, edge.]
With sharp, i.e. thin, blades.
Epithet of oars Od. 12.205.
προήκης , ες (ἀκή): sharp in front, with sharp blades, Od. 12.205†.
προήκης
προ-ήκης, ες
ἀκή
- pointed in front, Od.