προήκω
προήκω, to have gone before, be the first
προήκω,
- to have gone before, be the first, ἀξιώσει Th. 2.34; χρήμασι X. HG 7.1.23; χρόνῳ τῶν ἄλλων S.E. M. 9.1; τοῖς χρόνοις ib. 1.204.
- 2 to have advanced, π. ἐς βαθὺ τῆς ἡλικίας Ar. Nu. 513; τὴν ἡλικίαν LXX 4 Ma. 5.4; ἡλικίᾳ D.C. 58.27; καθʼ ἡλικίαν Plu. Alc. 13; also, ἔχειν ἡλικίαν πλέον προήκουσαν Arist. Pol. 1336b18 (s.v.l.); [ὁρῶ] τὰ πράγματʼ εἰς τοῦτο προήκοντα have come to this pass, D. 3.1; of Time, τῆς ἡμέρας προηκούσης Plu. Brut. 15; also ἐπὶ προηκούσῃ τῇ πραγματείᾳ as my work proceeds, Gal. 2.573.
- II to have come forth, τοῦ δωματίου Hld. 5.2.
- III reach beyond, τῆς ἄρκυος X. Cyn. 10.7; extend in length, Gal. 5.228.
προ·ήκω :
1 être avancé, s’avancer, fig., en parl. de l’âge : πρ. καθ’ ἡλικίαν, Plut. Alc. 13 ; ἡλικίᾳ, DC. 58, 27, avancer en âge ; en parl. de l’âge lui-même, Arstt. Pol. 7, 17, 10 ; en parl. du temps, Plut. Brut. 15 ; ἀξιώματι, Thc. 2, 34, avancer en dignité ; χρήμασιν, Xén. Hell. 7, 1, 23, avancer en fortune ; ἐς τοῦτο, Dém. 28, 5, être avancé à ce point ||
2 s’avancer hors de, sortir de, gén. Hld. 5, 2 ||
3 l’emporter par, être considéré pour, Thc. 2, 34 ; Xén. Hell. 7, 1, 23.
προήκω, (ἥκω), vorgehen, vorrücken ; προήκων ἐς βαθὺ τῆς ἡλικίας, Ar. Nub. 513 ; u. so vom Alter, καθʼ ἡλικίαν προήκων, Plut. Alc. 13 u. a.Sp., auch absolut ; aber auch προήκειν ἀξιώματι, Thuc. 2.34, wie χρήμασι, Xen. Hell. 7.1.23 ; δόξῃ, Plut. Cat. min. 14, wie προέχω, Dem. 3.1 vrbdt ὁρῶ τὰ πράγματα εἰς τοῦτο προήκοντα, es ist so weit gekommen.
προήκω
fut. -ήξω
- Ito have gone before, be the first, Thuc., Xen.
- 2to have advanced, πρ. ἐς βαθὺ τῆς ἡλικίας Ar.; εἰς τοῦτο προήκειν to have come to this pass, Dem.; of Time, τῆς ἡμέρας προηκούσας Plut.
- IIto reach beyond, τῆς ἄρκυος Xen.