προκηρύσσω
προκηρύσσω, to proclaim by herald, proclaim publicly
προκηρ-ύσσω, Att. προκηρύττω,
- proclaim by herald, proclaim publicly, S. Ant. 461, Is. 6.37, etc.: c. inf., π. ὠνεῖσθαι τὸν βουλόμενον Arist. Oec. 1350a20; π. οἱ ἔφοροι κείρεσθαι Plu. Cleom. 9: c. acc. rei, δρόμον π. S. El. 684; ταῦτα Id. Ant. 34; π. στεφάνους τινί Plb. 5.60.3; π. ἀγοράν Ael. VH 4.1; advertise for sale, κατʼ ἀγορὰν τὰ ὤνια Poll. 8.103 (v.l.); put up to auction, γῆν PEleph. 23.15 (iii B. C.):—Pass., POxy. 2112.12 (ii A. D.).
προ·κηρύσσω, att. -ύττω (f. ύξω, ao. προεκήρυξα, par contr. προὐκήρυξα)
1 faire annoncer par un héraut, en prose avec double rég. : τί τινι, Pol. 5, 60, 3, qqe ch. à qqn ; avec une prop. inf. Arstt. Œc. 2, 23 ||
2 publier ou annoncer, en parl. d’un héraut, acc. Soph. Ant. 461 ||
➳ Ao. προὐκήρυξα, Soph. Ant. 461.
προκηρύσσω, att. -ττω, vorher od. öffentlich durch den Herold ausrufen ; ᾔσθετʼ ἀνδρὸς ὀρθίων κηρυγμάτων δρόμον προκηρύξαντος, Soph. El. 674 ; Ant. 457 ; Isae. 6.37 u. sonst bei Rednern ; ἀγοράν, Ael. V.H. 4.1 ; προκηρύξας αὐτοῖς στεφάνους ἐπʼ ἀνδραγαθίᾳ, Pol. 5.60.3.
Strong 4296
*
1. to proclaim by herald.
2. Of one who acts as a herald, to proclaim: Ac 13:24.†
προκηρύσσω
Attic -ττω
fut. ξω
- to proclaim by herald, proclaim publicly, Soph.: c. acc. rei, Soph.