προκαταπίπτω
προκαταπίπτω, to fall down before
προκατα-πίπτω,
- fall down before, sooner, M.Ant. 4.15, D.C. 71.7; τοῦ τέλους collapse before the end, Plu. Cohib. 2.458d: metaph., π. ταῖς ψυχαῖς despond beforehand, D.S. 20.9.
- II λόγοι προκατέπιπτον εἰς τὴν Ῥώμην rumours reached Rome in advance, Plu. Pomp. 43.
προ·καταπίπτω (f. -καταπεσοῦμαι, ao. 2 -κατέπεσον, etc.)
1 tomber avant, gén. Plut. M. 458c ; abs. DC. 71, 7 ; fig. se laisser abattre, se décourager auparavant, DS. 20, 9 ||
2 tomber sur, se répandre auparavant (en parl. d’une nouvelle) Plut. Pomp. 43.
προκαταπίπτω, (πίπτω), vorher herab- od. niederfallen, M.Ant. 4.15 ; – ταῖς ψυχαῖς, vorher den Mut sinken lassen, DS. 20.9 ; – λόγοι προκατέπιπτον εἰς τὴν Ῥώμην, vorher kamen Gerüchte nach Rom, Plut. Pomp. 43.
προκαταπίπτω
- to fall down before: λόγοι προκατέπιπτον εἰς τὴν Ῥώμην rumours reached Rome beforehand, Plut.