προκαταπίνω
προκαταπίνω, swallow beforehand
προκατα-πίνω [ῑ],
- swallow beforehand, J. BJ 5.10.3.
προ·καταπίνω (f. -πίομαι, ao. 2 -κατέπιον, etc.) avaler, d’où dévorer auparavant, Jos. B.J. 5, 10, 3.
προκαταπίνω, (πίνω), vorher hinuntertrinken, verschlingen, Sp.