προπέτεια

προπέτ-εια, ἡ,

• headlong haste, rashness, Isoc. 5.90, Arist. EN 1150b19; opp. σωφροσύνη, D. 19.251; πρόπου π. Id. 21.38; π. καὶ θρασύτης Id. 22.63, cf. 23.130; π. καὶ ἀπόνοια Id. 44.58; hasty judgement, Gal. Anim.Pass. 2.6; fickleness, Plb. 10.6.2.
• • II prominence, of the nose, Sor. 1.103; of the eyes, Gal. 18(2).301, Aët. 7.2.

προπέτεια, ἡ, das Vorwärtsfallen, das Vorwärtsgeneigtsein, bes. Vorschnellheit, Keckheit, Unbesonnenheit, καὶ θρασύτης Dem. 22.63, u. öfter ; προπετείας καὶ τῆς μεγίστης ἀπονοίας σημεῖον, 44.58 ; oft Pol., der es mit προδοσία vrbdt, 10.6.2, S.Emp. oft.

προπέτεια, ἡ,

• reckless haste, vehemence, rashness, indiscretion, Dem., etc. from προπετής