προπηδάω
προπηδάω, to spring before
προπηδ-άω, fut. -ήσομαι A. Fr. 23:—
- spring before, τῶν ἄλλων Luc. DMort. 27[19].2.
- 2 spring forward, D.S. 17.100, Arr. Tact. 12.4, App. Syr. 35: c. gen., χηραμοῦ Babr. 107.13; τῆς σκηνῆς Hdn. 6.9.1; ἐκ τοῦ ἱεροῦ J. BJ 4.3.12; ἐκ τῶν πυλῶν ib. 5.7.3; ἐς τὴν ἀγοράν Luc. Alex. 13.
προ·πηδάω-ῶ :
1 bondir avant, gén. Luc. D. mort. 19, 2 ||
2 s’élancer en bondissant hors de, gén. Babr. 107, 13 ; A. Tat. 2, 34 ; Hdn 6, 9 ||
➳ Fut. προπηδήσομαι, Eschl. fr. 22 Dind.
προπηδάω, vorspringen, τῶν ἄλλων, Luc. Mort.D. 19.2.
προπηδάω
fut. ήσομαι
- 1to spring before, τῶν ἄλλων Luc.
- 2to spring forward from, c. gen., Babr.