προπηλακισμός
προπηλακισμός, insult
προπηλᾰκ-ισμός, ὁ,
- = foreg., Hdt. 6.73; ὕβρις καὶ λοιδορία καὶ π. D. 18.12; ὁ τῆς δικαιοσύνης π. Aeschin. 3.258: pl., προπηλακισμοῖς κολάζειν Pl. Lg. 855b, etc.
προπηλακισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] c. le préc. Hdt. 6, 73 ; Dém. 229, 9 ; Eschn. 90, 22 ; au pl. Plat. Leg. 855b, etc.
προπηλακισμός, ὁ, das Bewerfen mit Kot, od. das in den Kot treten, schimpfliche Behandlung, Beschimpfung ; Her. 6.73 ; Plat. Legg. IX.855b ; Dem. u. Folgde.