προπετεύομαι
προπετεύομαι, to be hasty
προπετ-εύομαι,
- to be hasty, S.E. P. 1.20, 205; μηδὲν π. Id. M. 9.49.
προπετεύομαι, agir ou parler avec précipitation, avec témérité, Sext. M. 9, 49, etc.
Étym. προπετής.
προπετεύομαι, dep. med., wie ein προπετής handeln, S.Emp. adv.phys. 1.49 u. öfter.