προσέχω
προσέχω, to hold to, offer
- hold to, offer, προσέσχε μαζὸν [δράκοντι] A. Ch. 531; hold against, [τὴν ἀσπίδα] προσῖσχε πρὸς τὸ δάπεδον Hdt. 4.200; apply, χλιάσματα Hp. Mul. 2.129.
- 2 π. ναῦν bring a ship to port, προσσχόντες τὰς νέας Hdt. 9.99; Μαλέᾳ προσίσχων πρῷραν E. Or. 362; τίς σε προσέσχε . . χρεία; brought thee to land here? S. Ph. 236; <ναῦν> πρὸς τὴν γῆν προσσχεῖν D.C. 42.4: more freq. without ναῦν, put in, touch at a place, προσσχεῖν ἐς Τύρον, ἐς τὴν Σάμον, etc., Hdt. 1.2, 3.48, al.; πρὸς τὴν Σίφνον προσῖσχον ib. 58: c. dat. loci, π. τῇ γῇ Id. 4.156; τῆς νήσου τοῖς ἐσχάτοις Th. 4.30; Λιβύῃ κατὰ τὴν Μαυρουσίαν Plu. Sert. 7: c. acc. loci, τίνι στόλῳ προσέσχες τήνδε γῆν; S. Ph. 244, cf. Plb. 2.9.2: abs., land, Hdt. 2.182, etc.: with words added, πλέων διʼ Ἑλλησπόντου π. ἐς Κύζικον Id. 4.76, cf. 6.119; ναυσὶ προσσχεῖν Th. 4.11; τῇ νηῒ π. εἰς Ῥόδον D. 56.9; ὡς γῇ προσέξων τὸ σῶμα, of a shipwrecked sailor, Plu. Suav. 2.1103e.
- 3 turn to or towards a thing, π. ὄμμα E. HF 931: mostly, π. τὸν νοῦν turn oneʼs mind, attention to a thing, be intent on it, τοῖς ἀναπαίστοις Ar. Eq. 503; ἐμοί ib. 1014, cf. 1064, X. An. 2.4.2, etc.; π. τὸν νοῦν τινι give heed to him, pay court to him, Id. Cyr. 5.5.40; ἑαυτῷ π. τὸν νοῦν to be thinking with himself, in a fit of abstraction, Pl. Smp. 174d; also πρὸς τὴν ἑαυτοῦ κατηγορίαν π. τὸν νοῦν Antipho 3.4.1; πρὸς τούτοις Ar. Nu. 1010; π. τὸν νοῦν μὴ . . take heed lest . ., Pl. R. 432b, etc.: abs., πρόσεχε τὸν νοῦν Cratin. 284, Pherecr. 154, Ar. Pl. 113, etc.; δεῦρο τὸν νοῦν προσέχετε Id. Nu. 575, cf. Pl. Smp. 217b; προσεχέτω τὸν νοῦν let him take heed, as a warning, Ar. Nu. 1122; also τὴν γνώμην π. Id. Ec. 600, Th. 1.95, 2.11, 5.26, 7.15; π. τὴν διάνοιαν ὡς πράξει μεγίστῃ Plu. Num. 14; but περὶ τούτου τῇ διανοίᾳ π. IG 7.2225.44 (ii B.C.); π. τῇ διανοίᾳ εἰς τὸ ῥῆμα Κυρίου LXX Ex. 9.21.
- 4 without τὸν νοῦν, μὴ πρόσισχε . . βουκόλοις Cratin. 286; σαυτῷ π. Ar. Ec. 294 (lyr.), X. Mem. 3.7.9; π. ἑαυτοῖς ἀπό τινος to be on oneʼs guard against, Ev.Luc. 12.1; πρόσεχʼ οἷς φράζω attend to what I shall tell you, Mnesim. 4.21 (anap.), cf. D. 10.3, etc.; π. τῶν ἐμπείρων . . ταῖς ἀναποδείκτοις φάσεσι Arist. EN 1143b11; τῷ πολλῷ χρόνῳ Id. Pol. 1264a2; π. τοῖς νόμοις Id. Fr. 539; τοῖς χιλιάρχοις take orders from them, Plb. 6.37.7; also π. ἐπί τινι LXX Ge. 4.5: abs., πρόσεχε, κἀγώ σοι φράσω Athenio 1.8; προσέχων ἀκουσάτω attentively, D. 21.8; πρόσσχες An. Ox. 1.121: also c. acc., προσέχων τε ταῦτα Critias 25.19 D.; οὐ προσέχει τὰ πράγματα Philem. 73.4; π. νόμον θεοῦ LXX Is. 1.11, cf. Ex. 34.11: also π. ἀπὸ τῶν ἁγίων, τῶν γραμματέων, ib. Le. 22.2, Ev.Luc. 20.46; π. τοῦ μὴ φαγεῖν αἷμα LXX De. 12.23; π. ἵνα μὴ μαστιγωθῇς ib. 2 Ch. 25.16.
- b devote oneself to a thing, c. dat., γυμνασίοισι Hdt. 9.33; τοῖς ἔργοις Ar. Pl. 553; τοῖς ναυτικοῖς Th. 1.15; τῷ πολέμῳ Id. 7.4; πλούτῳ Pl. Alc. 1.122d; τούτῳ τῷ ἀγῶνι Lycurg. 10; τοῖς κοινοῖς, γεωργίᾳ καὶ εἰρήνῃ, Plu. Cat.Mi. 19, Hdn. 2.11.3, etc.:—abs., ἐντεταμένως, προθύμως π., Hdt. 1.18, 8.128.
- 5 continue, ἡ νοῦσος, ἡ ὀδύνη π., Hp. Int. 11, 7.
- 6 Med., attach oneself to a thing, cling, cleave to it, ὅ τι πρόσσχοιτο τοῦ πηλοῦ τῷ κοντῷ Hdt. 2.136; ὥσπερ λεπὰς προσεχόμενος τῷ κίονι Ar. V. 105, cf. Pl. 1096; τῷ τοίχῳ Arist. HA 555a1: abs., οἱ πολύποδες οὕτω π. ὥστε μὴ ἀποσπᾶσθαι ib. 534b27.
- b metaph., devote oneself to the service of any one, esp. a god, Pi. P. 6.51 (dub.).
- 7 Pass., to be held fast by a thing, ὑπό τινος E. Ba. 756; to be attached to it, πρὸς τῷ στήθει Hp. Art. 14; πρὸς τῷ δένδρῳ προσέχεσθαι, of gum, stick to, Thphr. HP 9.4.4: metaph., to be implicated in, τῷ ἄγει Th. 1.127.
- II have besides or in addition, δεῖ καὶ τοῦτο προσέχειν τὸ μάθημα Pl. R. 521d, cf. D. 31.7, etc.
1. act. met acc.
a. bovendien hebben:
b. gericht houden (op), aanreiken;
c. overdr. richten op; vaste uitdr.
2. act. intrans. aanhouden,
3. med. zich hechten aan, vastzitten aan; met prep. bep. of dat.:
Med. sich woran festhalten, anhaften, τὶν προσέχεται, Pind. P. 6.51 ; προσσχέσθαι τινί, Her. 2.136.
- 1be attached, devoted to c. dat. τίν τʼ, Ἐλέλιχθον, μάλα ἁδόντι νόῳ, Ποσειδάν, προσέχεται (Er. Schmid: προσέρχεται codd.) P. 6.51
Strong 4337
1. to turn to, bring to (freq. ναῦν, expressed or understood, to bring to port, land; Hdt., al.).
2. τ. νοῦν, seq. dat., to turn one's mind to, attend to; in Xen. and later writers with νοῦν omitted (Bl., § 53, 1; 81, 1): Ac 8:6 16:14, He 2:1, II Pe 1:19; in sense of caring or providing for, Ac 20:28; π. ἑαυτῷ, to give heed to oneself (M, Pr., 157; cf. Ge 24:6, Ex 10:28, al.): Lk 17:3 21:34, Ac 5:35; id. seq. ἀπό (M, Pr., 102; Bl., § 34, 1
1; 40, 3; v.s. βλέπω), Lk 12:1; (without dat.) Mt 7:15 10:17 16:6, 11, 12, Lk 20:46 (cf. Si 6:13, al.); seq. μή, c. inf. (M, Pr., 193; Bl., § 69, 4), Mt 6:1.
3. to attach or devote oneself to: c. dat. pers., Ac 8:10, 11, I Ti 4:1; c. dat. rei, I Ti 1:4 3:8 4:13 6:3 T (-ερχ-, WH, R), Tit 1:14, He 7:13.†
- Ito hold to, offer, Aesch.: to bring to, τὴν ἀσπίδα προσίσχειν πρὸς τὸ δάπεδον Hdt.
- 2πρ. ναῦν to bring a ship near a place, bring it to port, Hdt.; Μαλέᾳ προσίσχων πρῷραν Eur.; τίς σε προσέσχε χρεία; what need brought thee to land here? Soph.; alone, to put in, touch at a place, προσσχεῖν ἐς τὴν Σάμον, πρὸς τὰς νήσους Hdt.;—also c. dat. loci, πρ. τῇ νήσῳ, etc., Hdt.; also c. acc. loci, προσέσχες τήνδε γῆν Soph.:— absol. to land, Hdt., etc.
- 3to turn to or towards a thing, πρ. ὄμμα Eur.; πρ. τὸν νοῦν to turn oneʼs mind to a thing, be intent on it, Lat. animadvertere, τινί or πρός τινι Ar., etc.; πρ. τὸν νοῦν πρός τινι Ar.:—absol., πρόσεχε τὸν νοῦν take heed, Ar.; so, πρ. τὴν γνώμην Thuc.
- 4without τὸν νοῦν, πρ. ἑαυτῷ to give heed to oneself, Ar., Xen.; πρ. ἑαυτοῖς ἀπό τινος to be on oneʼs guard against, NTest.:—absol., προσέχων ἀκουσάτω attentively, Dem.
- bto devote oneself to a thing, Lat. totus esse in illo, c. dat., Hdt., Thuc., etc.
- cc. inf. to expect to do, Hdt.
- 5Mid. to attach oneself to a thing, cleave to it, c. dat., Hdt., Ar.
- 6Pass. to be held fast by a thing, ὑπό τινος Eur.:—metaph. to be implicated in a thing, c. dat., Thuc.
- IIto have besides or in addition, Plat., Dem.
-
…λέξεως ἐᾶν ἴσως μὲν γὰρ χείρων, ἴσως δὲ βελτίων ἂν εἴη αὐτὸ δὲ τοῦτο σκοπεῖν καὶ τούτῳ τὸν νοῦν προσέχειν, εἰ δίκαια λέγω ἢ μή · δικαστοῦ μὲν γὰρ αὕτη ἀρετή, ῥήτορος δὲ τἀληθῆ λέγειν. πρῶτον μὲν…
Plato, Apology
-
…καὶ οὖν καὶ ἄρτι ἀπʼ ἐκείνου ἔρχομαι. ἄτοπον μέντοι τί σοι ἐθέλω εἰπεῖν · παρόντος γὰρ ἐκείνου, οὔτε προσεῖχον τὸν νοῦν, ἐπελανθανόμην τε αὐτοῦ θαμά. καὶ τί ἂν γεγονὸς εἴη περὶ σὲ κἀκεῖνον τοσοῦτον πρᾶγμα ; οὐ…
Plato, Protagoras
-
…ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν. πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ, ὅτι ταῖς μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς δὲ οὔ ; ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν δὲ κατάδηλος ἄρα…
Plato, Crito
-
…λυπεῖν μήτε λίαν ἐπʼ ἐκείνῃ εἶναι ὅ τι ἂν ἐθέλῃ ποιεῖν, ἐφύλαττόν τε ὡς οἷόν τε ἦν, καὶ προσεῖχον τὸν νοῦν ὥσπερ εἰκὸς ἦν. ἐπειδὴ δέ μοι παιδίον γίγνεται, ἐπίστευον ἤδη καὶ πάντα τὰ ἐμαυτοῦ ἐκείνῃ παρέδωκα…
Lysias, Speeches
-
…εὐνοίᾳ τῇ ὑμετέρᾳ ἀλλʼ ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου τοῦ ὑμετέρου ἅπαντα ἐγένετο, καὶ ὡς τοιούτοις οὖσιν αὐτοῖς τὸν νοῦν προσέχητε. εἰσελθὼν δὲ εἰς ταύτην τὴν βουλὴν ἐν ἀπορρήτῳ Θεόκριτος μηνύει ὅτι συλλέγονταί τινες ἐναντιωσόμενοι τοῖς τότε καθισταμένοις πράγμασι .…
Lysias, Speeches
-
…αὖ τὰ τοιαῦτα ἐλέγετο ; γυμναζόμενος ἀνὴρ καὶ τοῦτο πράττων πότερον παντὸς ἀνδρὸς ἐπαίνῳ καὶ ψόγῳ καὶ δόξῃ τὸν νοῦν προσέχει, ἢ ἑνὸς μόνου ἐκείνου ὃς ἂν τυγχάνῃ ἰατρὸς ἢ παιδοτρίβης ὤν ; ἑνὸς μόνου. οὐκοῦν φοβεῖσθαι χρὴ τοὺς…
Plato, Crito
-
…θεάσασθε. τὸν ἀλεκτρυόνα μου συναρπάσασα φρούδη Γλύκη. Νύμφαι ὀρεσσίγονοι. ὦ Μανία ξύλλαβε. ἐγὼ δʼ ἁ τάλαινα προσέχουσʼ ἔτυχον ἐμαυτῆς ἔργοισι, λίνου μεστὸν ἄτρακτον εἱειειειλίσσουσα χεροῖν κλωστῆρα ποιοῦσʼ, ὅπως κνεφαῖος εἰς ἀγορὰν φέρουσʼ ἀποδοίμαν · ὁ…
Aristophanes, Frogs
-
…ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος ; ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην. τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος ; αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι. καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους ; ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι. οὔτοι…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…ἓξ Ἀλυάττης ὁ Σαδυάττεω ἐπολέμεε, ὃς παραδεξάμενος, ὡς καὶ πρότερόν μοι δεδήλωται, παρὰ τοῦ πατρὸς τὸν πόλεμον προσεῖχε ἐντεταμένως. τοῖσι δὲ Μιλησίοισι οὐδαμοὶ Ἰώνων τὸν πόλεμον τοῦτον συνεπελάφρυνον ὅτι μὴ Χῖοι μοῦνοι. οὗτοι δὲ τὸ ὅμοιον…
Herodotus, The Histories
-
…τότε καὶ τῶν πρέσβεων τοὺς ἡμίσεις ἀπέστελλον ἐπʼ οἴκου πράξοντας τἀκεῖ, καὶ εἴρητο αὐτοῖς τῶν ὑπηκόων πόλεων αἷς ἂν προσσχῶσιν ὀλιγαρχίαν καθιστάναι · τοὺς δʼ ἡμίσεις ἐς τἆλλα τὰ ὑπήκοα χωρία ἄλλους ἄλλῃ διέπεμπον, καὶ Διειτρέφη ὄντα περὶ Χίον…
Thucydides, The Peloponnesian War