About Report a problem

Menu

νόος

νόος, νοῦς, νοῦ, ὁ, mind, reason

νόος, νόου, ὁ, Att. contr. νοῦς, gen. νοῦ: Hom. uses the contr. form once, in nom., Od. 10.240, cf. Hes. Fr. 205 (Hdt. never): Trag. use contr. form, exc. in A. Ch. 742 (iamb.), S. Ph. 1209 (lyr.): Aeol. gen. νῶ Alc. Supp. 9.1; acc. νῶν Sapph. ib. 25.2; νόον Ead. 70 (s.v.l.): heterocl. forms are found in NT and later writers, gen. νοός Ep.Rom. 7.23, LXX 4 Ma. 1.35; dat. νοΐ 1 Ep.Cor. 1.10, [Aristid.] Or. 35(9).26; nom. pl. νόες Ph. 1.86, Plot. 6.7.17, Dam. Pr. 96; acc. pl. νόας Plu. Fr. 7.27, Iamb. Myst. 1.15, Ammon. in Int. 243.3 (v.l.), Dam. Pr. 103: Att. pl. νοῖ, acc. νοῦς, gen. νόων ib. 122, dat. νοῖς ibid., is rare in early writers, as Ar. Fr. 471, but freq. in later philosophy:
      • 1 mind, as employed in perceiving and thinking, sense, wit, οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν ν. Il. 15.461; ν. πολυκερδέα Od. 13.255; ν. ὁρῇ καὶ ν. ἀκούει, τἄλλα κωφὰ καὶ τυφλά Epich. 249, cf. S. OT 371; νόῳ prudently, Od. 6.320; παρὲκ νόον senselessly, Il. 20.133; σὺν νόῳ wisely, Hdt. 8.86, 138; ξὺν νῷ with play on ξυνῷ, Heraclit. 114 (νόῳ codd. Stob.); ξὺν νῷ ἑλομένῳ Pl. R. 619b; οὐδενὶ ξὺν νῷ Id. Cri. 48c; μηδενὶ ξὺν νῷ Ar. Nu. 580; τοῦ νοῦ χωρίς S. OT 550; τοῦ ν. κενός Id. OC 931; νόῳ λαβεῖν τι to apprehend it, Hdt. 3.51; νόῳ σχεῖν, ἔχειν, recall, remember, Id. 5.92.ηʹ, Pl. R. 490a; κοινὸς ν. Phld. Rh. 1.37 S., Arr. Epict. 3.6.8; ἀγαθὸς ν., σπουδαῖος ν., Phld. Rh. 2.61, 1.252 S.
      • 2 νοῦν ἔχειν in two senses,
        • a to have sense, be sensible, S. Tr. 553, El. 1013, 1465, Ar. Ra. 535, etc.; ὁ νοῦς ὅδʼ αὐτὸς ν. ἔχων οὐ τυγχάνει E. IA 1139; so ν. ὀλίγον κεκτημένος Ar. Ec. 747; σμικρὸν νοῦ κεκτῆσθαι Pl. Lg. 887e; impers., τὸ γὰρ περισσὰ πράσσειν οὐκ ἔχει ν. οὐδένα S. Ant. 68, cf. Pl. Ti. 68b; cf. νουνεχόντως.
        • b νοῦν or τὸν ν. ἔχειν to have oneʼs mind directed to something, ἄλλοσʼ ὄμμα, θητέρᾳ δὲ ν. ἔχειν S. Tr. 272, cf. Sapph. 96.2 L.-P.; τὸν ν. πρὸς αὑτὸν οὐκ ἔχων, ἐκεῖσε δέ E. Ph. 1418; δεῦρο ν. ἔχε Id. Or. 1181; οἴκοι τὸν ν. ἔχειν Id. Ion 251; ποῦ τὸν ν. ἔχεις; Ar. Ec. 156; τὸν ν. ἔχειν πρός τινα or τι (like προσέχειν τὸν ν.) Th. 7.19, Pl. Grg. 504d; πρός τινι Id. Prt. 324a, etc.; περί τινος Id. R. 534b; ἐν πέρδιξιν AP 7.206 (Damoch.): conversely, ἐπὶ νοῦν ἐλθεῖν τινι to occur to one, D.H. 3.15, Arr. An. 7.24.3.
      • 3 mind, more widely, as employed in feeling, deciding, etc., heart, χαῖρε νόῳ Od. 8.78; κεῦθε νόῳ Il. 1.363; [χόλος] οἰδάνει νόον 9.554; ἐνὶ στήθεσσιν ἀτάρβητος ν. ἐστί 3.63; ν. ἔμπεδος, ἀκήλητος, ἀπηνής, 11.813, Od. 10.329, 18.381; ν. εὐμενής, ἄγναμπτος, etc., Pi. P. 8.18, A. Pr. 164 (lyr.), etc.; πολλῶν ἀνθρώπων νόον ἔγνω Od. 1.3; ἐκ παντὸς νόου with all his heart and soul, Hdt. 8.97; τῷ νῷ . . κἀπὸ τῆς γλώσσης in heart as well as tongue, S. OC 936: freq. in phrase κατὰ νόον according to oneʼs mind, Hdt. 1.117, 7.104; εἰ τάδʼ ἔχει κατὰ νοῦν κείνῳ S. OC 1768 (anap.); πράξειας κατὰ ν. τὸν ἐμόν Id. Fr. 469 (anap.); κατὰ ν. πράξας Ar. Eq. 549; χωρεῖ κατὰ ν. Id. Pax 940, cf. Pl. Euthphr. 3e.
      • 4 mind, resolve, purpose, ἀγαθῷ νόῳ, i.e. kindly, Hdt. 1.60; τί σοι ἐν νόῳ ἐστὶ ποιέειν; what do you intend to do? ib. 109; ἡμῖν ἐν ν. ἐγένετο εἰπεῖν Id. 9.46; ἐν ν. ἔχειν c. fut. inf., to intend . ., Id. 1.10 (v.l.): c. pres. inf., ib. 27, Pl. R. 344d; ποιέειν τι ἐπὶ νόον τινί to put into his mind to do . ., Hdt. 1.27; ἐπὶ νόον τρέπειν τινί . . Id. 3.21; ταύτῃ <ὁ> ν. ἔφερε Id. 9.120.
      • 5 reason, intellect, νόου φρενί Xenoph. 25, cf. Parm. 16.2, etc.; θεῖος ν. Democr. 112, cf. Id. ap. Arist. de An. 404a28; opp. δόξα, Pl. Ti. 51d, cf. Arist. de An. 428a5.
        • b Mind as the active principle of the Universe, Anaxag. 12, etc.; Θαλῆς νοῦν τοῦ κόσμου τὸν θεόν Placit. 1.7.11; ἡ τοῦ κόσμου γένεσις ἐξ ἀνάγκης καὶ νοῦ συστάσεως Pl. Ti. 48a, cf. Sph. 249a, Phlb. 30c, Arist. Metaph. 1072b20, de An. 430a17, Zeno Stoic. 1.28, Plot. 5.1.4.
    • II act of mind, thought, ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων Il. 15.509; οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει 9.104; οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή Od. 5.23.
      • 2 purpose, design, νόον τελεῖν τινι Il. 23.149; σάφα οἶσθʼ οἷος ν. Ἀτρεΐωνος 2.192.
    • III sense, meaning of a word, etc., οὗτος ὁ νόος τοῦ ῥήματος Hdt. 7.162, cf. Ar. Ra. 1439, Plb. 5.83.4, Phld. Rh. 1.106 S., etc.; ὁ νόος τῆς θυσίης cj. for νόμος in Hdt. 1.216; meaning of a work of art, Philostr. VA 4.28; πολὺς ν. ἐν ὀλίγῃ λέξει συνέσταλται Plu. Garr. 2.510e; πρὸς τὸν αὐτὸν νοῦν to the same effect, Str. 15.3.7; πρὸς νοῦν οὐδὲν λέγοντες to the point, Phld. Mus. p.96 K.; οὐδὲ νοῦν ἔχον senseless, Id. Po. 5.29.
    • IV Pythag. name for μονάς, Theol.Ar. 6. (Etym. dub.; the pr.n. Πολυνόϝα IG 9(1).870 hardly proves νόϝος.)

Saved

Recent