προσίνομαι
προσίνομαι, hurt, injure before
προσίνομαι [ῑ],
- hurt, injure before, Aret. CD 1.4: also προσῐνόω, aor. part. Pass., προσινωθεὶς στόμαχον Vett.Val. 168.1 (Hsch. has προσίναντες· βλάψαντες).
προ·σίνομαι [ῑ] nuire ou endommager auparavant, Arét. Cur. m. acut. 1, 4.
προσίνομαι, vorher beschädigen, verletzen, Sp., wie Aret.