προσθιγγάνω
προσθιγγάνω, to touch
προσθιγγάνω, fut. -θίξομαι,
- touch, τινος S. Ph. 9, E. IA 339 (troch.); εἰ δὲ τῶνδε προσθίξῃ χερί with the hand, Id. Heracl. 652: abs., προσθιγών by his touch, A. Ch. 1059, cf. S. Ph. 817, Philum. Ven. 36.3.
προσ·θιγγάνω (f. προσθίξομαι, ao. 2 προσέθιγον) toucher à, gén. Eschl. Ch. 1059 ; Soph. O.C. 173, Ph. 9 ; Eur. I.A. 339.
προσθιγγάνω, (θιγγάνω), anrühren, berühren ; c. gen., Λοξίου δὲ προσθιγών, Aesch. Ch. 1055 ; ἀπό μʼ ὀλεῖς ἢν προσθίγῃς, Soph. Phil. 806 ; οὔτε λοιβῆς ἧμιν οὔτε θυμάτων παρῆν ἑκήλοις προσθιγεῖν, 9 ; μή σου προσθίγω γενειάδος, Eur. Hec. 344 ; εἰ τῶνδε προσθίξεις χερί, Heracl. 652 ; und praes., I.A. 339.
προσθιγγάνω
fut. -θίξομαι
aor2 -έθιγον
- to touch, τινός Soph., Eur.; absol., προσθιγών by his touch, Aesch.