προσικνέομαι
προσικνέομαι, to come to, reach
προσικνέομαι,
- come to, reach, δῆγμα δὲ λύπης οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ π. A. Ag. 792 (anap.): also c. gen., reach so far as, come at, τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται Id. Ch. 1033; πρὶν ἐκεῖνον προσικέσθαι σου is f.l. in Ar. Eq. 761.
- 2 approach as a suppliant, c. acc. loci, A. Ch. 1035.
προσ·ικνέομαι-οῦμαι (f. -ίξομαι, ao. 2 -ικόμην, etc.) aller vers, s’approcher, avec un suj. de chose, Eschl. Ag. 792 ; particul. s’approcher comme suppliant vers, acc. Eschl. Ch. 1035 ; gén. Ar. Eq. 761.
1. tot aan ... komen, bereiken,
2. als smekeling gaan naar.
προσικνέομαι, (ἱκνέομαι), hinzukommen, hingelangen ; δῆγμα δὲ λύπης οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται, Aesch. Ag. 766 ; bes. als Schutzflehender, προσίξομαι μεσόμφαλόν θʼ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον, Ch. 1031 ; c. gen., Ar. Eq. 758 ; vgl. Aesch. Ch. 1029.
προσικνέομαι
fut. -ίξομαι
- Dep.:
- 1to come to, reach, c. gen. to reach so far as, come at, Aesch., Ar.; also, πρ. ἐφʼ ἧπαρ Aesch.
- 2to approach as a suppliant, c. acc. loci, Aesch.