προσιτός
προσιτός, approachable
προσῐτός, ή, όν,
- approachable, of places, Str. 6.2.8, J. BJ 3.7.7; τὸ π. τοῦ τείχους ib. 3.7.8.
- II of character, ἦθος π. Plu. Phil. 15.
προσιτός, ή, όν [ῐ] accessible, Plut. Phil. 15 ; Jos. B.J. 3, 7, 7 (vb. de πρόσειμι 2).
προσιτός, adj. verb. zu πρόσειμι², zugänglich, Plut. Philop. 15.