προσεῖπον

προσεῖπον, used as aor. 2 of προσαγορεύω and προσφωνέω; Ep. προσέειπον, always augmented and uncontr. in Hom. and Hes.; Ep. also ποτιείποι, Il. 22.329 (v.l. προτι-); Att. also προσεῖπα, ας, etc., E. Med. 895, Cyc. 101, X. Hier. 8.3:—

• speak to one, address, accost, Κάλχαντα . . κάκʼ ὀσσόμενος προσέειπεν Il. 1.105, cf. Od. 4.375, Pi. I. 1.56, etc.; ἀλλήλας προσέειπον Hes. Th. 749; π. θεούς A. Ag. 811, al.; βασιλεῦ, πῶς σε προσείπω; ib. 785 (anap.); δός μοι π. αὐτόν S. Aj. 538, cf. 1221 (lyr.); τινὰς π. ὑστάτοις προσφθέγμασιν E. Heracl. 573; π. τινὰ φιλικῶς X. Hier. 8.3; π. σε κατά σε address you after your own manner, Pl. Grg. 467b: c. dupl. acc., τὸν . . πρὸς μῦθον ἔειπεν addressed a speech to him, Il. 5.632, etc.; τί προσείπω σʼ ἔπος; Ar. Pax 520: abs., καλὸς μὲν ἰδεῖν, τερπνὸς δὲ προσειπεῖν IG 1(2).923.
• • • 2 address as so and so, τινὰ ὡς ἀλλότριον Pl. R. 463c; τινὰ αὐτοκράτορα π. salute him as . ., Plu. Galb. 5, etc.; χαίρειν τινὰ π. bid him greeting, E. Cyc. 101.
    • 3 call so and so, name, τί νιν προσείπω; A. Ch. 983(997); τοῦτο (sc. δύστηνε) γάρ σʼ ἔχω μόνον προσειπεῖν S. OT 1072, etc.; τί ἂν εἰπών σέ τις ὀρθῶς προσείποι; D. 18.22; π. αὐτὰς ὀνόματι θυγατέρας Id. 59.19; χρῶμα π. τι apply the name of colour to an object, Pl. Tht. 182d; π. οὐδὲν ἄλλο call each nothing else, ib. 201e; πολλὰς ἐπιστήμας ἑνὶ λόγῳ προσειπεῖν ib. 148d, cf. R. 580d, etc.
  • II say something further, add, c. acc. et inf., Id. Sph. 250b.

προσεῖπον, (εἶπον) u. προσεῖπα Eur. Cycl. 101, προσείπατε, Med. 895, u. öfter, – anreden, τινά ; Hom. oft, der wie Hes. immer die epische Form προσέειπον braucht, nur Il. 22.329 auch die dor. Form ποτιείποι ; begrüßen, ἀλλήλας προσέειπον, Hes. Th. 749 ; Pind. I. 1.56 ; θεοὺς προσειπεῖν εὖ παρασκευάζομαι, Aesch. Ag. 344, vgl. 785 ; mit dem Namen belegen, benennen, τί νιν προσείπω ; Ch. 991 ; τοῦτο γάρ σʼ ἔχω μόνον προσειπεῖν, Soph. O.R. 1072 ; Eur. oft, z.B. προσειπεῖν σὸν ὄνομʼ ἔξεστί μοι, Hec. 435 ; προσειποῦσʼ ὕστατον πρόσφθεγμα, Heracl. 573 ; προσειπεῖν τινα ἔπος τι, Ar. Pax 526 ; τὴν ἡδονὴν οὐδεὶς ἄν ποτε προσείποι ψευδῆ, Plat. Phil. 38a, u. öfter ; auch πολλὰς ἐπιστήμας ἑνὶ λόγῳ, Theaet. 148d ; τινά, anreden, Isae. 1.31 ; ὀνόματι θυγατέρας, Dem. 59.18. – Vgl. auch προσερῶ, προσείρηκα.

προσεῑπον

• 1address, call upon ἄμμι δʼ ἔοικε Κρόνου Σεισίχθον υἱὸν κελαδῆσαι, καὶ σέθεν, Ἀμφιτρύων, παῖδας προσειπεῖν I. 1.56

προσεῖπον (ϝεῖπον), προσέειπον, opt. προτιείποι: speak to, address, accost.

προσεῖπον inf. -ειπεῖν used as aor2 of προσαγορεύω Epic προσ-έειπον Doric, 3rd sg. opt. ποτιείποι Attic aor1 προσεῖπα cf. προσερέω

• • • 1to speak to one, to address, accost, Hom., etc.; πρ. ὀνόματί τινα Dem.:—c. dupl. acc., τί προσείπω σʼ ἔπος; Ar.
    • 2to address as so and so, πρ. τινὰ ὡς ἀλλότριον Plat.; πρ. τινὰ χαίρειν to bid him greeting, Eur.
    • 3to call so and so, to name, τί νιν προσείπω; Aesch.; τοῦτο γάρ σʼ ἔχω μόνον προσειπεῖν Soph.; ὅν μοι προσεῖπας πόσιν whom thou didst name my husband, Eur.