προσθετικός
προσθετικός, adding: repletive
προσ-θετικός, ή, όν,
- adding: repletive, opp. ἀφαιρετικός, Herod.Med. ap. Orib. 7.8.2; giving additional power, furthering, δύναμις π. εἰς τὸ τίκτειν Porph. ap. Eus. PE 3.11; nutritive, βοηθήματα Gal. 14.694. Adv. -κῶς, θεραπεύειν Herod.Med. ap. Aët. 5.129.
- II Astron., advancing, of planets, ἡμικύκλιον Ptol. Alm. 13.2, cf. Tetr. 52, Paul.Al. G. 1.
- 2 τροπὴ -ωτέρα adding heat to the sun (cf. πρόσθεσις vi), PMag.Leid.W. 10.14.
προσθετικός, ή, όν :
1 qui apporte, gén. Gal. ; particul. qui apporte un secours, qui aide, efficace, avec εἰς, et l’acc. Porph. (Eus. P.E. 113b) ||
2 qui ajoute (à sa vitesse); p. suite, qui accélère son cours, Procl. Ptol. p. 166, etc.
Étym. προστίθημι.