πρόσθετος

πρόσ-θετος, ον, also η, ον IG 12(7).62.39 (Amorgos, iv B.C.), Palaeph. 12, Luc. Salt. 27:—

• put to, applied, κλίμακες Aristid. Or. 51(27).65; πτέρυγες Palaeph. l.c.
• • • 2 put on, of false hair, X. Cyr. 1.3.2, Luc. Alex. 3, etc.; πρόσθετοι (sc. κόμαι or κόσμοι) Ar. Fr. 321; προκόμιον π. Poll. 2.30; π. παχύτης Luc. Salt. 27.
    • 3 added, additional, προσθέτας συκᾶς φυτεύειν IG l.c.
  • II = Lat. addictus, given up, assigned to the creditor, of debtors, π. τινὰ ποιήσασθαι D.H. 6.59, cf. Plu. Luc. 20: generally, assigned, handed over, [κτήματα] π. ποιήσαντες Μαυσσώλλῳ SIG 167.12 (Mylasa, iv B.C.), cf. 633.99 (Milet., ii B.C.).
  • III πρόσθετον, τό, = πρόσθεμα III, pessary, Hp. Superf. 33, Arist. GA 747a8.

πρόσθετος, adj. verb. zu προστίθημι, hinzu-, angesetzt, angefügt, angehängt, z.B. κόμαι, von falschem Haare, Xen. Cyr. 1.3.2 u. Sp., wie Luc. Alex. 3, wo es im Ggstz von ἰδία κόμη steht ; – Einem zugesprochen, z.B. als Sklave, addictus, Plut. Lucull. 20 ; – τὸ πρόσθετον ist auch wie πρόσθεμα ein Stuhlzapfen.

πρόσθετος, ον, verb. adj. of προστίθημι

• • Iadded, put on, of false hair, Xen.
  • IILat. addictus, given up to the creditor, Plut.