πρόσκαιρος
πρόσκαιρος, for a season, temporary
πρόσκαιρος, ον,
- occasional, extraordinary, ἑορτή IG 2(2).1368.44; αἱ π. ἐπιβολαί the additional taxes, PLond. 3.979.19 (iv A.D.); τὰ δημόσια τέλη κανονικά τε καὶ π. τούτων PMasp. 168.36 (vi A.D.).
- 2 opportune, ἐκδρομαί Plu. Pel. 15; θόρυβοι Luc. Dem.Enc. 31; ῥῆμα Sch. Ar. Ach. 274.
- 3 at the time, τὰ π. ἄδηλα Gal. 1.78.
- 4 πρόσκαιρον, τό, agreement having temporary validity, Sammelb. 6000v.35 (vi A.D.).
- II lasting for a time, temporary, Str. 7.3.11; ἀνοχή D.C. Fr. 46.1; π. ἡ τέρψις, opp. ἀθάνατος, D.H. Rh. 7.4, 6; opp. αἰώνιος, 2 Ep.Cor. 4.18, cf. OGI 669.14 (Egypt, i A.D.); transient, Ev.Matt. 13.21, Plot. 4.8.8. Adv. -ρως Sor. 1.31, Ps.-Dsc. 4.58, Hdn. 4.14.7.
πρόσ·καιρος, ος, ον :
1 temporaire, momentané, DH. Rhet. 7, 4 et 6 ; NT. 2 Cor. 4, 18 ||
2 passager, rapide, court, Plut. Pel. 15 ; Luc. Dem. enc. 31 ; DC. Exc. p. 63, 10.
Étym. π. καιρός.
1. gelegen, opportuun:
2. christ. tijdelijk, niet blijvend, van het ogenblik.
πρόσκαιρος, 1) zur rechten Zeit, paßlich, glücklich angebracht, Plut. Pelop. 15.
2) eine Zeitlang, nur eine Zeitlang dauernd, καὶ ἄλλοτʼ ἄλλοι, Strab. 7.3.11 ; S.Emp. adv.phys. 1.62 ; θόρυβοι, Luc. Dem. enc. 31 ; Ggstz ἀθάνατος, zeitlich, vergänglich, NT u. K.S.
2) eine Zeitlang, nur eine Zeitlang dauernd, καὶ ἄλλοτʼ ἄλλοι, Strab. 7.3.11 ; S.Emp. adv.phys. 1.62 ; θόρυβοι, Luc. Dem. enc. 31 ; Ggstz ἀθάνατος, zeitlich, vergänglich, NT u. K.S.
Strong 4340
**
1. in season.
2. for a season, temporary, transient: II Co 4:18, He 11:25; of plants, short-lived: Mt 13:21, Mk 4:17.†
πρόσκαιρος
πρόσ-καιρος, ον,
- for a season, temporary, NTest., Luc.