προσχάσκω

προσχάσκω, aor. προσέχᾰνον: pf. in pres. sense προσκέχηνα:—

• gape, or stare open-mouthed at one, μηδὲ . . χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί fall not prostrate before me with loud cries, A. Ag. 920.
• • • 2 gape eagerly at, be greedy for, τῷ λεγομένῳ προσκεχηνέναι παιδικῶς Plb. 4.42.7; τῷ εἴδει τινός J. AJ 11.3.5, cf. Ph. 2.560.