πρόσχορδος
πρόσχορδος, attuned to a stringed instrument
πρόσχορδος, ον, (χορδή)
- attuned to a stringed instrument: generally, in unison with, ἀποδιδόναι πρόσχορδα τὰ φθέγματα τοῖς φθέγμασι bring voices into unison with voices, Pl. Lg. 812d, cf. Poll. 4.58, 63.
πρόσ·χορδος, ος, ον, qui est d’accord ou à l’unisson avec, dat. Plat. Leg. 812d.
Étym. π. χορδή.
πρόσχορδος, zu den Saiten gestimmt, übh. im Einklange womit, übereinstimmend, ἀποδιδόντας πρόσχορδα τὰ φθέγματα τοῖς φθέγμασι, Plat. Legg. VII.812d, wo entgegengesetzt ist ἑτεροφωνία, ποικιλία τῆς λύρας.