προσφυσάω
προσφυσάω, blow upon
προσφῡσάω,
- blow upon, πρὸς τὰ πρόσωπα Arist. Mir. 845a22:— Pass., πόλεμος -φυσώμενος ὥσπερ ὑπʼ ἀνέμων Plb. 11.4.5.
προσ·φυσάω-ῶ [ῡ] souffler vers ou sur, avec πρός et l’acc. Arstt. Mir. 144 ; fig. : πόλεμον, Pol. 11, 5, 5, attiser une guerre ; τί τινι, DH. 11, 37, répandre une chose sur une autre en soufflant.
προσφυσάω, [ῡ], noch dazu blasen, anfachen, Pol. 11.5.4, πῦρ, πόλεμον.