προσχρηστέον
προσχρηστέον, one must use besides
προσχρηστέον, (προσχράομαι)
- one must use besides, μύθῳ Pl. Lg. 713a; ἀναλογίᾳ Plu. Fac.lun. 2.931d.
προσχρηστέον, vb. de προσχράομαι, Plat. Leg. 713a.