προσχώννυμι

προσχώννῡμι (Plb. 9.41.4, J. BJ 5.5.1) and προσχωννύω (Thphr. HP 2.5.5): aor. προσέχωσα Hdt. 2.10, 99: pf. προσκέχωκα D.S. 1.39:— pf. Pass. -κέχωσμαι Thphr. HP 5.8.3, Palaeph. 28: aor. Pass. -εχώσθην Gp. 2.24.2:—also προσχόω, 3 sg. pres. προσχοῖ Th. 2.102:—Pass., impf. προσεχοῦτο ib. 75: part. προσχούμενος Arist. Mete. 351b7; inf. προσχοῦσθαι ib. 353a8:—

• heap upon, esp. of water, deposit mud, silt, etc.: hence,
• • • 1 ταῦτα τὰ χωρία π. form these new lands by deposition, of rivers, Hdt. 2.10: abs., ὁ ποταμὸς προσχοῖ ἀεί continually forms fresh deposits, Th. l.c.:—Pass., to be joined to the land by deposits of rivers, Thphr. HP 5.8.3.
    • 2 choke with mud, silt up, π. τὰς ἀνωμαλίας fill up hollows, level, Plb. l.c., cf. Str. 6.2.10:—Pass., ἡ θάλαττα ἐξηραίνετο προσχουμένη Arist. Mete. 351b7, cf. 353a8.
  • II throw earth upon, J. l.c.; ἵνα αἱ ῥίζαι προσχωσθῶσι Gp. 2.24.2; also, raise mounds against, μέρη τῆς πόλεως Dius ap. J. AJ 8.5.3; form by a dam, τὸν . . ἀγκῶνα τοῦ Νείλου Hdt. 2.99:—Pass., ᾗ προσεχοῦτο where earth was being raised up against it, Th. 2.75.
  • III generally, heap up, in Pass., ὄρος ἐξ οὗ ἡ . . ὕλη -κέχωσται Palaeph. 28.

προσχώννυμι, [ῡ] (s. χώννυμι), zuschütten, bes. vom Wasser, anspülen, anschlämmen, Land neu ansetzen, Her. 2.20 ; durch Erde, Schutt zudämmen, verschütten, 2.99 ; dah. τὰς ἀνωμαλίας τῶν τόπων, Pol. 9.41.4. Vgl. προσχόω.

προσχώννυμι and -ύω aor1 προσέχωσα pres. προσ-χόω

• to heap up besides:
• • Iπρ. ταῦτα τὰ χωρία to form these new lands by deposition, of rivers, Hdt.
  • • 2to choke up with mud, silt up, τὸν ἀγκῶνα τοῦ Νείλου Hdt.: absol., ὁ ποταμὸς προσχοῖ ἀεί continually forms fresh deposits, Thuc.
  • IIto throw earth against: Pass., ᾗ προσεχοῦτο τὸ τεῖχος where [the wall] had earth thrown against it, Thuc.