προτίω
προτίω, to prefer in honour
προτίω [ῐ], fut. -τίσω [ῑ],
- prefer in honour, prefer, τι A. Ag. 789 (anap.), Eu. 546 (lyr.); τάφου . . τὸν μὲν προτίσας . . ἔχει has deemed the one more worthy of burial, S. Ant. 22.
προ·τίω, honorer de préférence, d’où préférer, Eschl. Ag. 789, Eum. 545 ; τινὰ τάφου, Soph. Ant. 22, juger qqn digne des honneurs de la sépulture.
προτίω, (τίω), vor Andern od. mehr ehren, vorziehen ; πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι προτίουσι, Aesch. Ag. 763 ; Eum. 516 ; Ggstz von ἀτιμάζω, Soph. Ant. 22.
προτίω
fut. -τίσω
- to prefer in honour, Aesch., Soph.