πρότονος
πρότονος, forestays
πρότονος, ου (ὁ) étai, câble qui relie le mât à la proue et sert à le maintenir ou à le baisser, Eschl. Ag. 897 ; Luc. Nav. 5 ; au pl. Il. 1, 434 ; Od. 2, 425, etc. ; fig. en parl. des cheveux blancs d’une vieille femme par comparaison avec les cordages d’un vaisseau hors de service, Anth. 5, 204.
Étym. προτείνω.
πρότονος, ὁ, ein Schiffstau, das von der Spitze des Mastes nach den beiden Spitzen des Schiffes gespannt war, und den Mastbaum aufzurichten, niederzulassen und festzuhalten diente ; ἱστὸν προτόνοισιν ὑφέντες, Il. 1.434 ; κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν, sc. ἱστόν, Od. 2.425, 15.290 ; ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα ἀμφοτέρους· ἱστὸς δʼ ὀπίσω πέσεν, 12.409 ff.; σωτῆρα ναὸς πρότονον, Aesch. Ag. 871 ; κατὰ πρώραν, Eur. I.T. 1134 ; Hec. 114 ; u. sp.D., wie Ap.Rh. 1.564 ; πολιὸς πρότονος ἐκλέλυται, Meleag. 77 (V.204); Luc. Iov. Trag. 47.
πρότονος (τείνω): only pl., forestays of a ship, ropes extending from the mast to the inner portion of the bows, Il. 1.434, Od. 2.425. (See cut under Σειρήν.)