προτιμία
προτιμία, preferring in honour, high honour
προτῑμ-ία, ἡ,
- preferring in honour, high honour, Max.Tyr. 2.5; εἰς τὸ θεῖον paid to . ., SIG 601.17 (Teos, ii B.C.).
προτιμία, ας (ἡ) [τῑ] prérogative, M. Tyr. 1, 5.
Étym. πρότιμος.
προτιμία, [ῑμ], ἡ, größere Ehre, Max.Tyr. 1.5.