πτίσις
πτίσις, winnowing of grain
πτίσις [ῐ], εως, ἡ,
- winnowing of grain, Gal. 19.115: pl., Gp. 2.34.1.
πτίσις, εως (ἡ) [ῐσ] action de piler ou de monder, Geop. 2, 34, 1 ; Diosc. 2, 108.
Étym. πτίσσω.
πτίσις, ἡ, = πτισμός, Geop.