πτεροφόρος

πτερο-φόρος, ον,

• feathered, winged, δέμας A. Ag. 1147 (lyr.); θεαί E. Or. 317 (lyr.); φῦλα the feathered tribes, Ar. Av. 1757 (lyr.): metaph., π. Διὸς βέλος the winged bolt of Zeus, ib. 1714.
• • II under the Roman Emperors, as Subst., courier, Plu. Oth. 4; cf. πτεροφόρας II.
  • III πτεροφόρου, gen. sg. of this or the foreg. word, dub. sens. in PCair.Zen. 512 (iii B.C.).

πτεροφόρος, Flügel tragend, geflügelt ; δέμας, Aesch. Ag. 1118 ; Eur. Or. 317, Hel. 166, Διὸς βέλος, der Blitz, Ar. Av. 1712 ; φῦλα, die Vögel, Av. 1757. – Als subst. Flügelträger, eine Art ägyptischer Priester, VLL.
Bei Plut. Oth. 4 eine Art von Eilboten.

πτεροφόρος πτερο-φόρος, ον, φέρω

• feathered, winged, Aesch., Eur.; πτ. φῦλα the feathered tribes, Ar.:—metaph., πτ. Διὸς βέλος the winged bolt of Zeus, Ar.