πτερότης
πτερότης, wingedness
πτερότης, ητος, ἡ,
- wingedness, Arist. PA 642b27.
πτερότης, ητος (ἡ) état d’un être ailé, Arstt. P.A. 1, 3, 2.
Étym. πτερόν.
πτερότης, ητος, ἡ, das Federn od. Flügel Haben, die Befiederung, Arist. part.anim. 1.3.