πτερωτής Save Bailly 2024 Pape πτερωτής, οῦ (ὁ) qui donne des ailes, c. à d. du courage, Naz. 1, 1093 a Migne. Étym. πτερόω. πτερωτής, ὁ, der Befiedernde, auch übertr., der den Mut Hebende, Sp.