πτωχοποιός
πτωχοποιός, drawing beggarly characters
πτωχο-ποιός, όν,
- drawing beggarly characters, of a poet, Ar. Ra. 842.
- 2 making poor, δικαιοσύνη Plu. Comp.Arist.Cat. 3.
πτωχο·ποιός, ός, όν :
1 faiseur de mendiants, en parl. d’Euripide, qui avait abusé de ces personnages, Ar. Ran. 842 ||
2 qui réduit à la mendicité, Plut. Arist. c. Cat. ma. 3.
Étym. πτωχός, ποιέω.
1. die over bedelaars dicht (Euripides).
2. arm makend.
πτωχοποιός, bettelarm machend ; Ar. Ran. 841 ; Plut. comp. Aristid. 3.
πτωχοποιός
πτωχο-ποιός, όν
- 1drawing beggarly characters, of a poet, Ar.
- 2making poor, Plut.