πτωχεία
πτωχεία, beggary, mendicity
πτωχ-εία, Ion. πτωχ-ηΐη, ἡ,
- beggary, mendicity, ἐς πτωχηΐην ἀπῖκται Hdt. 3.14; εἰς ἐσχάτην π. ἐλθεῖν Pl. Lg. 936b; εἰς π. καταστάντες Lys. 32.10: pl., Pl. R. 618a: prov., πτωχείας πενία ἀδελφή Ar. Pl. 549.
- II poor relief, Cod.Just. 1.3.41.23. -εῖον, τό, poorhouse, ib. 1.2.15.1 (pl.), Procop. Aed. 5.9, EM 187.22; written πτωχῖον, MAMA 3.783; Lat. ptochium, Cod.Just. 1.3.48.1.
πτωχεία, ας (ἡ) mendicité, pauvreté, Ar. Pl. 549 ; Plat. Leg. 936b ; Lys. 898, 9 ; au pl. Plat. Rsp. 618a ||
➳ Ion. πτωχηΐη, Hdt. 3, 14.
Étym. πτωχεύω.
πτωχεία, ἡ, ion. πτωχηΐη, das Betteln ; Ar. Plut. 549 ; Her. 3.14 ; εἰς πτωχείαν τὴν ἐσχάτην ἐλθεῖν, in Bettelarmut, Plat. Legg. XI.936b ; neben πενίαι καὶ φυγαί, im plur., Rep. X.618a.
πτωχεία, Ionic -ηίη, ἡ,
- beggary, mendicity, Hdt., Ar.