πτωχόμουσος
πτωχόμουσος, a beggar-poet
πτωχό-μουσος, ον,
- living (or rather starving) by his wits, κόλαξ Gorg. Fr. 15 (πτωχομουσοκόλακας cj. Vahlen).
πτωχό·μουσος, ου, adj. m. ingénieux pour mendier, Gorg. (Arstt. Rhet. 3, 3, 1).
Étym. πτωχός, μοῦσα.
πτωχόμουσος, ὁ, ein Betteldichter, κόλαξ, Gorgias bei Arist. rhet. 3.3.
πτωχόμουσος
πτωχό-μουσος, ὁ,
- a beggar-poet, Gorg. ap. Arist.