πτῶσις
πτῶσις, a falling, fall
πτῶσις, εως, ἡ, (πίπτω, πέ-πτωκα)
- falling, fall, κύβων Pl. R. 604c, cf. Chrysipp.Stoic. 2.282 (pl.); κεραυνῶν Arist. Mete. 339a3, Plu. QPlat. 2.1005b (pl.); Φαέθοντος Plb. 2.16.13: metaph., π. τῆς ψυχῆς, opp. ἔπαρσις, Zeno Stoic. 1.51 (pl.): abs., calamity, ἐν καιρῷ πτώσεως LXX Si. 3.31, cf. Ex. 30.12; πτώσεις ἀνθρώπων Orph. Fr. 251, al.; death, Lyd. Ost. 12, 14, 20.
- II Gramm., mode or modification of a word, Arist. Po. 1457a18, al.; applied to cases, including nom., ib. 20, Int. 16b1: to genders, Id. SE 173b27: to Sup. of Adjs., Id. Top. 136b30: to Advbs., ib. 15, Rh. 1397a20: to Adjs. derived fr. nouns, e.g. χαλκοῦς, ib. 1410a32: to tenses (exc. the pres.), Id. Int. 16b17: so by the Stoics to variety of flexion, Stoic. 3.263, but most freq. to cases of the Noun, περὶ τῶν πέντε π., title of work by Chrysipp., cf. D.T. 634.16, etc.; κατὰ μίαν πτῶσιν indeclinable, A.D. Adv. 165.10.
- III in the Logic of Arist., mood of syllogisms, APr. 42b30.
- b arrangement of terms in a syllogism, Id. APo. 94a12.
πτῶσις, εως (ἡ)
I chute, en parl. de pers. (Phaéthon) Pol. 2, 16, 13 ; en parl. de choses (foudre, Arstt. Meteor. 1, 1, 2 ; dés, Plat. Rsp. 604c, etc.) ; p. anal. fléau qui s’abat sur qqn, Spt. Ex. 30, 12 ||
II t. de gr. :
1 cas (cf. lat. casus) d’un nom, autre que le nominatif (τὸ ὄνομα) Arstt. Interpr. 2, 3, etc. ; qqf. en parl. de toute la déclinaison, nominatif compris, Arstt. Poet. 20, 10 ||
2 temps d’un verbe, autre que le présent, Arstt. Interpr. 3, 2 ||
3 mode d’un verbe, c. ἔγκλισις, Arstt. Categ. 1, 5 ; 7, 7 ; Interpr. 2, 3 ; 3, 3 ||
4 mot formé d’un autre, comme l’adverbe de l’adjectif, Arstt. Rhet. 2, 23, 2, etc. ||
III t. de log. mode dans certains syllogismes, Arstt. An. pr. 1, 26, 1.
Étym. πίπτω.
1. val, het vallen:
2. gramm. verbogen vorm:
πτῶσις, ἡ, das Fallen, der Fall ; κύβων, Plat. Rep. X.604c ; Φαέθοντος, Pol. 2.16.13 ; Sp., wie Luc. gymnas. 28.
Bei den Gramm. der Casus ; übh. eine Abwandlungsform des Wortes, wie δικαίως u. δίκαιον, Arist. top. 1.15 ; dah. 2.9 ῥηθήσεται τὸ δικαίως καὶ ἐπαινετῶς κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶσιν ἀπὸ τοῦ ἐπαινετοῦ.
Bei den Gramm. der Casus ; übh. eine Abwandlungsform des Wortes, wie δικαίως u. δίκαιον, Arist. top. 1.15 ; dah. 2.9 ῥηθήσεται τὸ δικαίως καὶ ἐπαινετῶς κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶσιν ἀπὸ τοῦ ἐπαινετοῦ.
que los Principados y Potencias y los señores de las tinieblas, ya sea un espíritu impuro o aparición de un demon, no tengan fuerza contra su imagen
πτῶσις, εως,
πίπτω, πέπτωκα
- Ia falling, fall, Plat.
- IILat. casus, the case of a noun, Arist.