πτόρθος
πτόρθος, a young branch, shoot, sucker, sapling
πτόρθ-ος, ὁ,
- young branch, shoot, sucker, sapling, Od. 6.128; ὥς τις π. ηὐξόμην E. Hec. 20; πτόρθοισι δάφνης Id. Ion 103 (anap.); μαλάχης Ar. Pl. 544; οἱ π. καὶ οἱ νέοι κλῶνες Pl. Prt. 334b, cf. Thphr. CP 5.1.3; πτόρθους ἁπαλοὺς ἀποτρώγουσαι Eup. 14.2: generally, branch, Arist. PA 687a2, etc.; π. μέγας, of Heracles’ club, APl. 16.103 (Tull.Gem.).
- II sprouting, budding, Hes. Op. 421.
πτόρθος, ου (ὁ)
I jeune pousse, d’où :
1 jeune branche, Od. 6, 128 ; Eur. Hec. 20, etc. ; Ar. Pl. 544 ; joint à νέοι κλῶνες, Plat. Prot. 334b ; p. ext. branche, Arstt. P.A. 4, 10, 17, etc. ; en parl. de la massue d’Hèraklès, A. Pl. 103 ||
2 p. suite, rejeton, fig. Lyc. 965 ; Anth. 8, 38 ||
II action de pousser, germination, Hés. O. 419.
πτόρθος, ὁ, Trieb, Schößling, junger Zweig, Ast ; ἐκ πυκινῆς δʼ ὕλης πτόρθον κλάσε, Od. 6.128 ; τροφαῖσιν ὥς τις πτόρθος ηὐξόμην, Eur. Hec. 20 ; πτόρθοισι δάφνης, Ion 103 ; μαλάχης, Ar. Plut. 544, ἐπὶ τοὺς πτόρθους καὶ τοὺς νέους κλῶνας, Plat. Prot. 334b ; Folgde : ἁπαλός, Pol. 7.1.3.
πτόρθος
-ου, ὁ.
A branch of a tree or shrub : ἐξ ὕλης πτόρθον κλάσε φύλλων Od. 6.128.
πτόρθος : sapling, Od. 6.128†.
πτόρθος, ὁ,
- Ia young branch, shoot, sucker, sapling, Od., Eur., etc.;— πτ. μέγας, of Herculesʼ club, Anth.
- IIa sprouting, budding, Hes.