About Report a problem

Menu

πτύον

πτύον, a winnowing-shovel

πτύον [ῠ], τό,
  • winnowing-shovel, fan, Il. 13.588 (in poet. gen. πτυόφιν), A. Fr. 210, S. Fr. 1084, Theoc. 7.156, Porph. Antr. 35:—πτέον is Att. acc. to Ael.Dion. Fr. 288, Poll. 1.245, etc.

Saved

Recent