πτυαλίζω
πτυαλίζω, salivate
πτῠᾰλ-ίζω or πτῠελίζω, (πτύαλον)
- salivate, Hp. Prorrh. 1.31 (-ελ-), Coac. 555 (-αλ-).
πτυαλίζω ou πτυελίζω [ᾰ] avoir la bouche pleine de salive, Hpc. Prorrh. 69, etc.
Étym. πτύαλον.
πτυαλίζω, viel spucken, den Mund voll Speichel haben, Hippocr. Auch πτυελίζω.