πυκάζω

πῠκ-άζω, Od. 12.225, Dor. πυκάσδω Theoc. 3.14: impf. ἐπύκαζον Id. 20.22: Ep. aor. inf. πυκάσαι Od. 11.320; part. πυκάσσας Hes. Op. 542; ind. ἐπύκασσα Sapph. 89:—Med., Cratin. 98.7, etc.: Ep. fut. πυκάσσομαι Max. 513: aor. subj. πυκάσωμαι AP 11.19 (Strat.):—Pass., aor. ἐπυκάσθην Hdt. 7.197, etc.: pf. πεπύκασμαι Od. 22.488, Hes. Op. 793; Aeol. part. πεπυκάδμενος Sapph. 56: (πύκα):—

• poet. Verb (also in Hdt., v. supr., and later Prose, D.S. 5.13), cover closely, freq. with collat. notion of protection, νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτήν Il. 17.551; πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα [ἡ κυνέη] 10.271; νῆα π. λίθοισι surround a ship with stones, so as to protect it while lying up, Hes. Op. 624: generally, cover thickly, of a youthʼs chin, π. γένυς εὐανθέϊ λάχνῃ Od. 11.320; πέδιλα πίλοις ἔντοσθε π. lining them with thick felt, Hes. Op. 542; π. στεφάνοις cover thick with crowns, Orac. ap. D. 21.52, Theoc. 2.153, cf. IG 3.758: —also Med., μελιλώτῳ κάρα πυκάζομαι Cratin. l.c.; στεφάνοις κεφαλὰς πυκασώμεθα AP l.c.: without στεφάνοις, crown, deck with garlands, πύκαζε κρᾶτʼ ἐμὸν νικηφόρον E. Tr. 353:—also Med., λουσάμενοι . . πυκασώμεθα let us put on crowns, AP 5.11 (Rufin.):—Pass., στέμμασι πᾶς πυκασθείς Hdt. l.c., cf. E. Alc. 796; δάφνῃ πυκασθείς (v.l. σκιασθείς) Id. Andr. 1115; βωμὸς ἄνθεσι πεπύκασται Xenoph. 1.11; ὄρεξιν ἥβης (cf. ἥβη I.4) πυκαζομένης Ps.-Democr.in Hp. Ep. 23 (s. v.l.):— Pass. is used by Hom. only in pf. part. πεπυκασμένος thickly covered, ὄζοισιν Il. 14.289; ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε 23.503; but ἅρματα εὖ πεπ. well covered over (i. e. stowed away), 2.777; ῥάκεσιν πεπυκασμένος ὤμους Od. 22.488, cf. E. Rh. 713 (lyr.); ὄρος πεπυκασμένον a hill well-clothed with wood, Hes. Th. 484; χώρα πεπυκασμένη δρυμοῖς D.S. l.c.; Aeol. πεπυκάδμενος, covered, hidden, Sapph. 56:—Med., κόσμῳ πυκάζου τῷδε cover thyself, E. Heracl. 725; π. τεύχεσιν δέμας Id. Rh. 90 (v.l. -αζε).
• • • 2 metaph., Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας threw a shadow over his soul, Il. 8.124, 17.83:—Pass., παρθενίης αἰδοῖ πεπυκασμένος Epigr.Gr. 875.2 (Sinope); also νόον πεπυκασμένος close, cautious of mind, Hes. Op. 793.
  • II close, shut up, ἐντὸς πυκάζοιεν σφέας αὐτούς shelter themselves closely within, Od. 12.225; πύκαζε θᾶσσον (sc. τὸ δῶμα) shut it close, S. Aj. 581.

πυκάζω, dicht od. fest machen, befestigen, fest anbinden, Hes. O. 626 ; – dicht bedecken, umhüllen, mit dem Nebenbegriffe des Schutzes, (κυνέη) δὴ τότʼ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα, Il. 10.271, der Helm verwahrte seinen Kopf dicht ; πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτήν, 17.551, vgl. 24.581 ; πρὶν πυκάσαι γένος εὐανθέϊ λάχνῃ, Od. 11.320 ; Hes. O. 544 ; στέμμασι πᾶς πυκασθείς, mit Kränzen dicht bedeckt, Her. 7.197, wie κάρη στεφάνοις πυκάσαντες, orac. b. Dem. 21.52 ; dah. πυκασώμεθα, wir wollen uns bekränzen, Rufin. 16 (V.12); auch ῥάκεσιν πεπυκασμένος ὤμους, Od. 22.488 ; ἅρματα δʼ εὖ πεπυκασμένα κεῖτο, gut bedeckt, Il. 2.777 ; ὄρος πεπυκασμένον, ein dicht bedecktes, bewaldetes Gebirg, Hes. Th. 484 ; auch μὴ ἐντὸς πυκάζοιεν σφέας αὐτούς, daß sie sich nicht drin fest verschlössen od. versteckten, Od. 12.225 ; so auch πύκαζε θᾶσσον δῶμα, verschließe, Soph. Aj. 578 ; u. übertr., Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο, Il. 8.124, Trauer um den Wagenlenker umhüllte, bedeckte oder verfinsterte dem Hektor das Zwerchfell, die Seele, vgl. 17.83. – Gut versehen mit Etwas, vollständig ausrüsten ; ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε, 23.503, damit bedeckt, ausgelegt ; aber ὄζοισι πεπυκασμένος, mit den Zweigen bedeckt, darunter versteckt, 14.289 ; νόον πεπυκασμένος, Hes. O. 795, gut verstehend, klug, bedächtig im Geist ; τόξον εὖ πυκάζου, Aesch. Spt. 134 ; πύκαζε τεύχεσιν δέμας, Eur. Rhes. 90 ; κόσμῳ πυκάζου τῷδε, Heracl. 725.

πυκάζω

[πύκα.]

3 sing. aor. πύκασε Il. 8.124, 316, Il. 10.271, Il. 17.83.

Pple. πυκάσας Il. 24.581.

Fem. πυκάσασα Il. 17.551.

Infin. πυκάσαι Od. 11.320.

Pf. pple. pass. πεπυκασμένος Il. 14.289 : Od. 22.488.

Nom. pl. neut. πεπυκασμένα Il. 2.777, Il. 23.503.

• • 1

    To put something round or about (something), cover, cover up, for protection, concealment or decency : νέκυν πυκάσας Il. 24.581. Cf. Il. 2.777, Il. 14.289, Il. 17.551 : ῥάκεσιν πεπυκασμένος Od. 22.488.

    To protect, shield : πύκασεν κάρη [κυνέη] Il. 10.271.

    To shelter or conceal (oneself) : μή πως ἐντὸς πυκάζοιεν σφέας αὐτούς Od. 12.225.

    To cover the surface of by way of ornamentation : ἅρματα χρυσῷ πεπυκασμένα Od. 23.503.

    In reference to something growing upon and covering a surface : πρίν σφωϊν ἰούλους πυκάσαι γένυς λάχνῃ Od. 11.320.

  • 2

    Of grief overwhelming (a person) : Ἕκτορʼ ἄχος πύκασε φρένας Il. 8.124= 316, Il. 17.83.

πυκάζω (πύκα), opt. πυκάζοιεν, aor. πύκασα, pass. perf. part. πεπυκασμένος: cover closely or thickly, wrap up; τινὰ νεφέλῃ, Il. 17.551; of a helmet, πύκασε κάρη, Il. 10.271; σφέας αὐτούς, ‘crowd’ themselves, Od. 12.225; pass., of chariots ‘overlaid’ with gold, etc., Il. 23.503; met., of grief, τινὰ φρένας, ‘overshadow’ the soul, Il. 8.124.

πυκάζω πῠκάζω, πύκα, πύξ

• • Ito make close, cover or wrap up, enwrap, Il.; π. νῆα λίθοισι to surround a ship with stones, so as to protect it when laid up, Hes.:— to cover thickly, of a youthʼs chin, Od.; πυκ. στεφάνοις to cover thick with crowns, Eur., Theocr.; so in Mid., στεφάνοις κεφαλὰς πυκασώμεθα Anth.; also without στεφάνοις, to crown, deck with garlands, Eur.:—Pass., στέμμασι πυκασθείς Hdt.; δάφνῃ πυκασθείς Eur.; perf. part. πεπυκασμένος, thickly covered, ὄρος πεπυκασμένον a hill well-clothed with wood, Hes.:—Mid., πυκάζου cover thyself, Eur.
  • • 2metaph., Ἕκτορα ἄχος πύκασε φρένας threw a shadow over his heart, Il.:—Pass., νόον πεπυκασμένος, close, cautious of mind, Hes.
  • IIto close, shut, shut up, ἐντὸς πυκάζειν σφέας αὐτούς to shut themselves close up within, Od.; πύκαζε (sc. τὸ δῶμα) shut it close, Soph.