πυράκανθα
πῠρ-άκανθα [ᾰκ], ἡ,
- = ὀξυάκανθα, Nic. Th. 856, Dsc. 1.19, 118; acc. πυρακάνθην ib. 93.
- 2 = σκόλυμος, Ps.-Dsc. 3.14.
πυρ·άκανθα, ης (ἡ) [ῠᾰκ] buisson ardent, arbrisseau, Nic. Th. 856 ; Diosc. 1, 18.
πυράκανθα, ἡ, Feuerdorn, ein wildwachsender, dorniger Strauch ; Nic. Ther. 856 ; Diosc.