πυριγενής
πυριγενής, born in fire
πῠρῐ-γενής, ές,
- = foreg., born in or from fire, δράκων E. Fr. 943 (lyr.); Διόνυσος Str. 13.4.11.
- 2 of instruments, wrought or forged by fire, στόμια E. Hipp. 1223; κώθων Henioch. 1; π. παλάμα, i.e. a weapon, E. Or. 820 (lyr.).
πυρι·γενής, ής, ές [ῠῐ]
1 né du feu ou dans le feu, Eur. inc. fr. 937 Nauck ; Str. 628, etc. ||
2 travaillé ou forgé avec le feu, Eur. Or. 820, Hipp. 1223 ; Hénioch. (Com. fr. 3, 560).
Étym. π. γίγνομαι.
πυριγενής, ές, vom od. im Feuer erzeugt, στόμια, Eur. Hipp. 1223. S. πυριγενέτης.
πυριγενής
πῠρῐ-γενής, ές
γίγνομαι
= πῠρῐγενέτης
- born in fire: of instruments, wrought by fire, Eur.