πυροφόρος
πυροφόρος, fire-bearing
πυροφόρος2, wheat-bearing
Could not find πυροφόρος2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
πῠρο-φόρος, ὁ, (πῦρ) in pl.,
- inflammatory missiles, Ph. Bel. 91.41, 94.8; engines which discharge such missiles, ib. 95.20.
- II sg., bearer of sacrificial fire, at Epidaurus, IG 42(1).400, al.; at Argos, SIG 735.13 (i B.C.); written πουροφόρος, πυρωφώρος, IG 5(1).997, 1021 (Laconia).
- 2 v.l. for πυρφόρος II.2b (q.v.).
πῡροφόρος, ον, (πυρός)
- wheat-bearing, ἄρουρα Il. 12.314; ἄρουραι 14.123, Simon. 15; πεδίον, πεδία, Il. 21.602, E. Ph. 644 (lyr.); πεδιάς Ph. 2.117; Λιβύα Pi. I. 4(3).54; γῆ Sol. 24.2, Thphr. CP 3.21.2, PSI 4.432.4 (iii B.C.); Γέλα A. Eleg. 4; cf. πυρηφόρος.
- II ἀὴρ π. air promoting the growth of wheat, Hes. Op. 549 (nisi leg. πυροφόροις . . ἐπὶ ἔργοις).
1 πυρο·φόρος, ος, ον [ῠ] qui lance du feu, Phil. byz. 91.
Étym. πῦρ, φέρω.
2 πυρο·φόρος, ος, ον [ῡ]
I (φέρω, porter) qui porte une cargaison de blé, Bacchyl. fr. 20B, 14 ||
II (φέρω, produire)
1 qui produit du blé, fertile en blé, Il. 12, 314 ; 14, 123, etc. ; Pd. I. 4, 91 ; Eur. Ph. 647 ||
2 qui favorise la production du blé, Hés. O. 547.
Étym. πυρός, φέρω.
πυροφόρος, [ῡ], Weizen tragend od. hervorbringend ; ἄρουρα, πεδίον, Il. 12.314, 21.602, u. öfter ; Λιβύα, Pind. I. 3.72 ; πεδία, Eur. Phoen. 647 ; θεά, 694 ; folgde Dichter, γαῖα Antiphil. (VII.176); auch in Prosa, χώρα Plut. qu.nat. 15 ; Long. 1.1 ; – auch νῆες, Weizen herbeiführend, Bacchyl. bei Ath. II.39f.
πυροφόρος ², = πυριφόρος, Sp.
πυροφόρος
-ον
[πυρός + -φορος, φέρω. Cf. πυρηφόρος.]
Wheat-bearing : ἀρούρης Il. 12.314. Cf. Il. 14.123, Il. 21.602.
πῡροφόρος, -ον
- 1corn bearing τὰν πυροφόρον Λιβύαν I. 4.54
πυροφόρος and πῡρηφόρος: wheatbearing, Od. 3.495.
πυροφόρος
πῡρο-φόρος, ον,
πυρός, φέρω
- wheat-bearing, Il., Eur.