σάρκινος
σάρκινος, of flesh, in the flesh
σάρκ-ῐνος, η, ον,
- of or like flesh, fleshy, σ. ὄζος (v. ὄζος) σ. [μέρη] fleshy parts, such as the gums, Arist. HA 493a1; made of flesh (and blood), Id. EN 1117b5; ἄνθρωποι θνατοὶ καὶ σ. Hipparch. ap. Stob. 4.44.81, cf. Phld. D. 3 Fr. 6, Sign. 34; σ. ἰχθῦς (opp. a dream) Theoc. 21.66; τοῖς τὸ χρήσιμον καὶ σ. καὶ ὠφέλιμον [ἔχουσι τῶν λόγων] substantial, Plu. Profect. 2.79c.
- 2 made of gut, σχοινία PLond. 3.1177.169 (ii A.D.).
- 3 fleshly, of the flesh, Ep.Hebr. 7.16, v.l. in Ep.Rom. 7.14.
- II fleshy, corpulent, Ar. Fr. 711, Eup. 387; σώματα Pl. Lg. 906c.
- III σάρκινος ἤτοι γυργαθός, perh. = σαργάνη 2, Edict.Diocl. 32.18.
σάρκινος, η, ον [ῐ]
1 de chair, Hipparq. (Stob. Fl. 108, 81); Plat. Leg. 906c ; Arstt. H.A. 1, 11, 12 ; Thcr. Idyl. 21, 66 ; fig. Plut. M. 79c ||
2 rempli de chair, charnu, Ar. fr. 504 ; Arstt. Nic. 3, 9, 3 ; Pol. 39, 2, 7 ||
3 p. suite, sensuel, NT. Hebr. 7, 16.
Étym. σάρξ.
σάρκινος, 1) von Fleisch, fleischern, Plat. Legg. X.906c.
2) fleischig, wohlbeleibt ; Arist. eth. 3.12 ; Pol. 39.2.7.
2) fleischig, wohlbeleibt ; Arist. eth. 3.12 ; Pol. 39.2.7.
Strong 4560
= Lat.
σάρκινος
σάρκῐνος, η, ον
σάρξ
- Iof flesh, in the flesh, Theocr.
- 2= σαρκικός, opp. to πνευματικός, NTest.
- IIfleshy, corpulent, Plat.