σαρισοφόρος
σαρισοφόρος, armed with the sarissa
σᾰρῑσο-φόρος, ον,
- armed with the sarissa, Plb. 12.20.2, Arr. An. 1.14.1; v. foreg. Hence σᾰρῑσο-φορέω, Zonar.
σαρισο·φόρος, ος, ον [ᾰῑ] armé de la sarisse, Pol. 12, 20, 2 ; Arr. An. 1, 13, 1, etc.
Étym. σάρισα, φέρω.