σαρκικός
σαρκικός, fleshly, sensual
σαρκ-ικός, ή, όν,
- = sq. [σάρκινος] 1, χρώς, δέρμα, Sotad. 19; = sq. 3, 1 Ep.Cor. 9.11, Ep.Rom. 7.14 (v.l.), Cod.Just. 1.3.41.4.
σαρκικός, ή, όν :
1 de chair, Arstt. H.A. 10, 2, 7 ||
2 qui concerne la chair, charnel, NT. Rom. 7, 14, etc. ; Clém. 1, 288 Migne ||
3 adonné à la chair, charnel, Anth. 1, 107 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. l. c.
Étym. σάρξ.
σαρκικός, = σάρκινος, Arist. H.A. 10.2 ; – bei den K.S. fleischlich, sinnlich, Ggstz des Geistigen.
Strong 4559
*
= Lat.
(a) associated with or pertaining to the flesh, fleshly, carnal: Ro 15:27, I Co 9:11;
(b) in a more ethical sense, of the nature of the flesh, under the control of its appetites, fleshly, carnal, sensual (but including more than mere sensuality; cf. Hort, I Pe., 133): I Co 3:3, II Co 1:12 10:4, I Pe 2:11.†
σαρκικός
σαρκῐκός, ή, όν
σάρξ
- fleshly, sensual, Anth.