σαρκοφαγέω
σαρκοφαγέω, eat flesh, be carnivorous
σαρκοφᾰγ-έω,
- eat flesh, be carnivorous, Arist. HA 628b33, PA 662b1, al.
- II c. acc., eat the flesh of, ἀνθρώπους D.S. 1.89; σ. τὰς ζῴων σάρκας Id. 5.39; σ. μέλη eat the flesh of my limbs, AP 5.150 (Mel.).
σαρκοφαγέω-ῶ [φᾰ] manger de la chair, être carnivore, Arstt. H.A. 9, 42, 1, etc. ; Str. 298, 710 ; Plut. M. 473a, 991b ; avec un acc. manger la chair de, DS. 1, 89 ; 5, 39 ; Anth. 5, 151.
Étym. σαρκοφάγος.
σαρκοφαγέω, Fleisch fressen, Arist. H.A. 8.2 ; μέλη, zerreißen, verwunden, Mel. 93 (V.151), von der Mücke.