σαρκοτακής
σαρκοτακής, wasting the flesh
σαρκο-τᾰκής, ές, (τήκω)
- wasting the flesh, νοῦσοι Procl. H. 7.44.
σαρκο·τακής, ής, ές [ᾰκ] qui fait fondre les chairs, qui exténue, Procl. H. Min. 44.
Étym. σ. τήκω.