σέβασμα
σέβασμα, an object of awe
σέβ-ασμα, ατος, τό,
- that for which awe is felt, an object of awe or worship, D.H. 1.30, Act.Ap. 17.23, etc.
- II = σέβασις, D.H. 5.1.
σέβασμα, ατος (τὸ)
1 pass. objet d’adoration ou de vénération, DH. 1, 30 ; NT. Ap. 17, 23 ; Clém. 696 ||
2 act. culte, DH. 5, 1 ; Clém. 829.
Étym. σεβάζομαι.
σέβασμα, τό, das Verehrte, Bewunderte, der Gegenstand der Verehrung, NT, Clem.Al. u. a.Sp. Auch = σέβασις, Dion.Hal. 1.30, 5.1.
σέβασμα, ατος, τό,
- an object of awe or worship, NTest.