σατυριάω
σατυριάω, suffer from σατυρίασις
σᾰτῠρι-άω,
- suffer from σατυρίασις, Arist. GA 768b34 (sense II), Ruf. Sat.Gon. 7 (sense I).
σατυριάω-ῶ [ᾰῠ] être atteint de priapisme, Arstt. G.A. 4, 3, 22 ; Ruf. p. 156 Matthäi.
Étym. σάτυρος.
σατυριάω, an der σατυρίασις leiden, damit behaftet sein, Arist. gen.an. 4.3 u. Medic.