σατύριον
σατύριον, man orchis, Acera anthropophora
σᾰτύριον [ῠ], τό,
- man orchis, Acera anthropophora, Dsc. 3.128, Plu. Sanit. 2.126a, Gal. 12.118.
- 2 = ὄρχις, Ps.-Dsc. 3.126.
- 3 = ὀξυλάπαθον τὸ μέγα, Id. 2.114.
- II σ. ἐρυθραϊκόν fritillary, Fritillaria graeca, Dsc. 3.128.2, Eup. 2.101, Plin. HN 26.97; called σ. ἐρυθρόνιον, Ps.-Dsc. 3.128.
- III a water animal of the rodent kind, perh. sorex moschatus, Arist. HA 594b31.
σατύριον, ου (τὸ) [ᾰῠ]
1 satyrium, plante excitante de la famille des orchidées, Plut. M. 126a ; Diosc. 3, 143, etc. ||
2 sorte de loutre, Arstt. H.A. 8, 5, 8.
Étym. σάτυρος.
σατύριον, τό,
1) ein Bollengewächs, dessen Genuß Geilheit erregte, Diosc.; vgl. Plut. sanit. tuend. p. 381 σατύρια προσάγοντα κινεῖν καὶ παροξύνειν τὸ ἀκόλαστον ἐπὶ τὰς ἡδονάς.
2) ein vierfüßiges Wassertier, Arist. H.A. 8.5 E.; auch σαπείριον u. σαπήρειον geschrieben.
1) ein Bollengewächs, dessen Genuß Geilheit erregte, Diosc.; vgl. Plut. sanit. tuend. p. 381 σατύρια προσάγοντα κινεῖν καὶ παροξύνειν τὸ ἀκόλαστον ἐπὶ τὰς ἡδονάς.
2) ein vierfüßiges Wassertier, Arist. H.A. 8.5 E.; auch σαπείριον u. σαπήρειον geschrieben.